1453-39

Peyzaj Proje ve Uygulama 

ÜRÜN KATEGORİLERİ

log-41siparisimnemanagelri-77 yurticisondedneme-98

BİZ SİZİ ARAYALIM

Biz Sizi Arayalım
whatsapp22222-26

FACEBOOK

Meyve Fidanları » Zeytin » OLEA europaea Gemlik, Tirilye Zeytin fidanı

OLEA europaea Gemlik, Tirilye Zeytin fidanı OLEA europaea Gemlik, Tirilye Zeytin fidanı
Ürün Kod: 8691500003030


Perakende alışveriş için e-fidanlık

1001fidan.com

ziyaret edebilirsiniz...





qr code
Zeytin ağacı uzun ömürlü olması ile diğer bir çok meyve ağaçlarından ayrılmaktadır.

Zeytin ağacının gövdesi bir nedenle ölürse veya herhangi bir şekilde ortadan kalkarsa, ufak bir kök parçası veya küçük bir sürgünü, onun tekrar meydana gelmesi için yeterli olabilmektedir.


Zeytin ağacının morfolojik ve biyolojik özelliği :

Yapraklar :Yaprakların üst kısmı açık yeşil renkte alt kısmı ise daha mat gümüşümsü bir renge sahiptir.
Yaprağın uç kısım ekseni bazı çeşitlerde yuvarlaktır.
Yapraklar genellikle üç yılda bir değişmektedir.
Yalnız bazı hastalıklardan dolayı daha önceden dökülebilir.
Ortalama zeytin yaprağı yaklaşık 5-6cm uzunluğunda ve orta kısmında 1-1.5cm genişliğindedir.

Yaprak şekli, büyüklüğü ve özellikleri çeşitlere göre önemli farklılıklar gösterebilmesine rağmen temel özellikler çoğu çeşitler için benzerdir.
Bütün zeytin yapraklarının kenarları düzdür ve sadece kısa bir sapa sahiptirler.
Bir çok çeşidin yapraklarının büyüklüğü; bitkinin yaşı, kuvveti ve çevresel şartlara göre önemli derecede değişiklik göstermektedir. 
Ayrıca gelişme mevsimi esnasında yıllık sürgün üzerinde yaprak büyüklüğünde birbirini izleyen bir değişiklik belirgin olmaktadır.
Çiçeklenme : İlkbahar ve yaz mevsiminde meyve dalları uzun dalcıklar oluşturarak gelecek yılın ürün dallarını oluştururlar.
Çiçekler iki yıllık dalcıklar üzerinde salkım şeklinde kendini gösterir.
Renkleri beyazdır.

Her salkımda ortalama 10-15, en çok ise 25 kadar çiçek mevcuttur. 

Meyve Tutumu ve Olgunluk : Tozlanmanın normal bir şekilde olabilmesi için havanın, polen tozlarının stigma üzerinde kalabileceği kadar nemli ve sıcak olması gerekmektedir.

Tam çiçeklenmeden 8 gün sonra, ağaç üzerinde mevcut ovaryumların aşağı-yukarı %20’si döllenmektedir.
Bu oran 18. güne kadar yaklaşık % 60 civarına yükselmektedir.
Tam çiçeklenmeden 25 gün sonra, ağaçtaki küçük meyvelerin sayısı sabitleşir ve bu arada çok az bir meyve dökümü görülür.

ZEYTİN YETİŞTİRİCİLİĞİ

Bu dersimizde zeytin yetiştiriciliği başlığı altında bahçe tesisi ve dikim sıklığı, zeytincilikte sulama, budama, hasad ve zeytin hastalıkları ve zararlıları konularını işleyeceğiz.

BAHÇE TESİSİ VE DİKİM SIKLIĞI

Zeytin, besin maddelerince fakir ve sulama imkânı bulunmayan kıraç yerlerde yetiştiği gibi, entansif ziraata daha uygundur.
Entansif bir zeytincilik tesisi, sulanabilir ve verimli sahalarda kurulmalıdır. Ilıman iklimden hoşlanan zeytin için kış sıcaklığı -7°C ve yıllık yağış miktarı 400 mm’den aşağı düşmemelidir. Nem miktarının uygun olduğu toprakta 75 cm, ana kayanın yekpare olduğu yerlerde ve en az 150 cm derinlikte dikim yapılmalıdır. En ideal toprak kalkerli-kumlu, derin nemli ve besin maddelerince zengin olanıdır. Taban suyunun yüksek olduğu yerde tesis kurulmaz, ancak drenaj yapıldıktan sonra kurulabilir.
Meylin az olduğu yerlerde toprak muhafaza tedbirleri alınarak, meylin %5’den fazla olduğu yerlerde özel teraslamalarla tesis kurulur. Bahçe tesisinde çeşit de önemlidir. Yağlık (Ayvalık, Erkence, Çakır ve Kilis) sofralık (Domat, Gemlik, Manzanilla vb.) her iki türlü değerlendirilebilen çeşit ise Memeciktir.
Çeşit seçimi iki açıdan önemlidir. Aralık ve mesafe yönünden Donat ve Ayvalık gibi kuvvetli gelişen çeşitlerde 8x8 m veya 7x9 m mesafe korunurken Gemlik'te sulanabilir şartlarda 5x5 m mesafeye uygundur.
İzmir sofralık gibi kendine kısır çeşitlerden ise kapama bir bahçe kurulmamalıdır. Kısmen kendine verimli çeşitlerle de (Ayvalık, Gemlik gibi) etrafta zeytinlik tesisi yoksa kapama olarak çalışmaktan kaçınılmalıdır. Bunun için çeşit belirlenirken en yakın tarım kuruluşundan bilgi alması uygundur.
Farklı şartlarda değişik dikim şekilleri uygulanan zeytincilikte; kare, dikdörtgen, üçgen, kontur gibi dikim şekilleri uygulanır. Düzgün ve dik açılı yerlerde kare ara ziraati yapılmak istenen yerlerde dikdörtgen, geniş ovalarda ve büyük sahalarda birim alanda ve büyük sahalarda birim alanda daha fazla ağaç kullanmak için üçgen şekli, Meyilli ve toprak-su muhafaza tedbirlerinin alınamadığı yerlerde, bu tedbirler alındıktan sonra kontur dikim yapılır. Zeytin tesisinin dikimi sırasında iyi bir toprak işlemesi, gerekli ise drenaj ve tesviye işleri mutlaka yapılmalıdır.

Kullanılan fidanlar aşı ve çelikleme yöntemi ile 2-3 yaşına getirilip sonra tesise dikilirler. Fidanlar verimli klonlardan üretilmiş ve sağlıklı olmalıdır.
Fidan dikiminde 80x80 cm’lik bir derinlikte açılan çukurlara dikim tahtası ile dikim yapılmalıdır. Dikim esnasında çukura temel gübreleme yapılmalıdır ve fidan çukura yerleştirilir. Dikim, tüplü fidanda toprak seviyesinde olmalı, aşılı fidanlarda ise aşı noktası toprak altında kalmaması için dikkat edilmelidir. Fidanlar dikilmeden önce kök ve taç budaması yapılıp, dikim sonunda can suyu verilmelidir.
Dikim sonrası hastalık ve zararlılardan korunmak için kesim yerleri macunlanmalı, birkaç yıl bolca sulanmalı yabancı ot mücadelesi yapılmalı, çanakta oluşan kaymak çapalanmalı, hastalık ve zararlılarla yoğun mücadele edilip ikinci veya üçüncü yıl hafif kesimle şekil verilmeye başlanmalıdır.
Tabiatta her yerde ve her toprakta çeşitli bitkilerin yetiştiğini görüyoruz. Ancak bunlar mevcut koşullar altında kendilerine uygun büyüme ortamı bulabilen ve aralarındaki rekabetten üstün çıkan yabani bitki türleridir. Kültür' bitkilerinin üretilmesinde ise toprağın bazı özel nitelikler taşıması gerekir. Toprağı canlı duruma getirmek ve bu durumu sürdürmek toprağı işlemekle mümkündür.
Toprak işlemenin pratik faydaları şunlardır; toprağı kabartmak, su tutma kapasitesini artırmak, gerekli olan havayı temin etmek, homojen bir yapı oluşturmak ayrıca verilen kireç, kompost, yeşil ve mineral gübrenin toprakla gerektiği gibi karıştırılmasını sağlamak ve yabani otları yok etmektir.
Böylece toprak fiziksel, kimyasal ve biyolojik olaylar için gerekli ortamı kazanmış olur.
Hasat sonu sıra araları soklu pullukla derin olarak işlenebilir. Ağır topraklarda derin işleme bir ihtiyaçtır. Kumlu topraklarda derin işlemeye gerek yoktur. Orta ve ağır bünyeli topraklarda pulluğun aynı işleme derinliğinde sık sık kullanılması sonunda taban taşı denilen bir katman oluşur. bu tabaka dip kazan aleti ile sürülmelidir veya sürüm derinliği değiştirilmelidir.
İlkbaharda toprak işleme kazayağı, diskaro, kombine tırmık gibi aletlerle yüzeysel sürüm yapılır. Bu dönemdeki toprak işlemenin çiçeklenme tutumu başlangıcından bir kaç hafta önce bitirilmiş olması gerekir. Yüzeysel toprak işlemenin amacı, sulamadan sonra yüzeysel toprağın yapısını iyileştirmek ve yabancı ot kontrolünü sağlamaktır.
Meyilli arazilerde toprak erozyonunu önlemek ve su tutumunu sağlamak için toprak işleme meyile dik yönde yapılmalıdır.
Gübreleme ağaçlarda düzenli bir gelişme ve büyüme ile daha bol ve kaliteli ürün elde etmek için vazgeçilmez bir bakım tedbiridir.
Dengeli beslenmeyen ağaçlarda ürün miktarı azalır, yağ miktarı ve kalitesi düşer, daneler küçülür, hastalık ve zararlılara mukavemetleri ve soğuğa dayanma güçleri azalır.
Bir ağaca verilecek gübre miktarları yaklaşık olarak; azotlu gübrelerde 250 gr. ile 3.5 kg süper fosfatta 0-3 kg, potasyum sülfatta ise 500 gr ile 2 kg arasında değişebilir. Ağaç dengesini muhafaza edebilmek için mutlaka analizlere uygun gübreleme yapılmalıdır.
Zeytin ağacı gelişme başlangıcı ve çiçeklenme dönemi olan Mart-Mayıs ayları ile çekirdek sertleşmesi dönemi olan Temmuz aylarında daha fazla bitki besin maddesine ihtiyaç duyarlar. Bu gibi tesislerin Şubat Mart aylarında gübrelemesi gerekmektedir.
Gübre uygulamalarında azot, fosfor ve potasın hepsi birden verileceği gibi fosfor ve potasın tümü, azotun ise 2/3'ü Şubat-Mart'ta 1/3'ü de sonbaharda uygulanır.

ZEYTİNCİLİKTE SULAMA

Ülkemizde 800 bin hektarlık alanda zeytin tarımı yapılmakta, bunun ancak %75'i sulama imkânlarına sahip az meyilli veya düz arazilerde geri kalanı da fazla meyilli, sulanamayan araziler üzerindedir.
Zeytinde verimi etkileyen önemli hususlardan birisi de topraktaki mevcut rutubetin muhafazasıdır. Bunun için alınacak tedbirler şunlardır:
Meyilli arazilerde toprağın daha fazla su tutmasını sağlamak, erozyonu önlemek için uygun tipte teraslar yapmak,
Sulama imkanı olmayan zeytinliklerde toprakta daha fazla su depolanmasını sağlamak ve toprak rutubetini muhafaza etmek üzere toprak işleme ve yabani ot mücadelesine önem verilir.
Mümkün olan yerlerde zeytinliklerin sulanması.
Zeytin yıl içersindeki tüm gelişme dönemlerinde topraktaki nem eksikliğine göre çeşitli tepkiler gösterir. Bunları gidermek için ihtiyaç duyduğu dönemlerde sulamak gerekir. Bu da çiçeklenme sonu ile meyvede renk dönüşümü aşamaları arasındaki dönemdir. Özellikle çekirdeğin sertleştiği dönemdir. Bu dönemde sulama yapılırsa ürün miktarı arttığı gibi ürünün sofralık değeri de yükselir.

ZEYTİNCİLİKTE BUDAMA

Sulama kadar budama da verime yönelik uygulanan kültürel işlemlerden birisidir. 
Zeytin ağacının gençlik, olgunluk ve yaşlılık dönemlerine ait muhtelif safhalarında farklı budama sistemleri uygulanır. 
Bunlar şekil, mahsul ve gençleştirme budamaları olarak değerlendirilirler.
Şekil budaması, fidanın mümkün olduğu kadar kısa sürede şekillenip geliştirilerek meyveye yatmasını sağlamak için yapılır. 
Ağacın ilerideki tacını bu safhada oluştururuz. Bu da tek gövde 3-4 anadallı vazo şeklinde uygulanır.
Zeytin dalları güneş yakmasına çok hassastır. Sert budama anadalları güneş ışığına maruz bırakır. 
Güneş yakmasından da korunmak üzere dallar üzerinde iyi bir yaprak örtüsü teşekkül ettirilmelidir. 
Gelişmeyi yavaşlatacak aşırı kesimden kaçınmalıdır.
Fidanlıklarda ve genç tesislerde ilk yıl; çatıyı teşkil edecek ana dalları oluşturmaya yönelik seyreltmeler yapılır ve gövde üzerinden ve ayrıca dipten çıkan kuvvetli dip sürgünleri temizlenir. 

Daha sonraki yıllarda tacın dengesini bozan birbirine yakın, üst üste binmiş gereksiz dallar uygun şekilde kesilir. 
Bu işlem yazın yapılabildiği gibi kışın da yapılabilir.
Verimlilik devresindeki budamaya mahsul budaması denilmektedir. 
Amaç tacın yaprak odun oranı açısından dengede tutulması suretiyle yeşil aksamın daha iyi havalanmasını, güneşlenmesini temin etmek suretiyle verimliliğin devamı sağlanmaktadır.

Mahsul budamasında esas gaye, mahsulün bol olduğu zaman ürünün fazlasının biraz seyreltilmesidir.
İki yılda bir dolu yılına girerken yapılan budamanın yanında. her yıl yapılanı verim yönünden en iyisidir. 
Budama ilkbaharda yapılmaktadır. Soğuk tehlikesi yüksek olan yerlerde şiddetli soğuklar geçtikten sonra budama yapılmalıdır. 
Bol su ve gübre bulan ağaçlar hafif bir şekilde budanmalıdır ki, aşırı kuvvetli sürgün teşekkül etmesin. 
Bu kuvvetli sürgün verimsizliğe sebep olur. Suyun ve gübrenin yetersiz olduğu, hastalık ve zararlılar tesiri ile zayıf düşmüş ağaçlar çok sert olarak budanmalıdır.
Yaşlanmış ağaçlarda odun aksamı artar. Yeşil görünüm kaybolur. Sürgün faaliyetleri azalır. 
Zeytinde kendini yenileme gücünün fazla oluşu nedeniyle gençleştirmeye gidilmelidir. 
Gençleştirme anadal seviyesinde, gövde seviyesinde ve dipten olacak tarzda yapılır.
Odunlaşmış, çıplaklaşarak uzamış ve sadece uç kısımlarında az miktarda ürün alınabilen ana dallara sahip ağaçlarda tacın yeniden verilendirilmesi için bu ana dalların ortadan kaldırılması gerekir.
Dallar gövdeye bağlandıkları noktanın 30-40 cm üzerinden kesilir. 
Bu kesim ya periyodik yapılır veya anadalların hepsi tümden çıkartılırlar.
Gövde seviyesinden yapılan gençleştirmede anadallar ve gövdenin bir kısmı verimden düşmüş ise bu yöntem uygulanır. 

Aşınoktasının yeri bu kesimde önemlidir. 
Kesim bunun altından yapılırsa, tekrardan aşılama söz konusudur.
Bunların dışında bir de verimden tamamen çıkmış ağaçlarda herhangi bir gençleştirmeye gitmeden yanında veya sıra aralarında yeniden fidan dikerek plantasyon yenilenir.
Gençleştirmenin başarılı olabilmesi için alınması gerekli tedbirler; bakımsız kalmış topraklar takviye edilir. Erozyon ve hayvan zararı önlenir. Taban suyu problemi halledilir. Kesim yerleri koruyucu bir madde ile kapatılır. 
Çeşitli seviyelerde uygulanan gençleştirmelerde ilk yıl teşekkül eden sürgünlerin hepsinin gelişmesine müsaade edilmelidir. 
İkinci yıl bunun %50'si çıkartılır. 
Daha sonraki yıl ise hangi şekilde bir taç verilecekse ona göre 1-2 veya 3 gövdeli olarak fidan şekillendirilir.

ELLE SIYIRMA YÖNTEMİ

Gerekli bakım tedbirleri ile yapılan uygun gençleştirme budamasıneticesinde ağaç yenilenmiş olur. Ürünün kalite ve miktarı da böylece yükselmiş olur.

ZEYTİNCİLİKTE HASAT

Hasat üretim masrafları içerisinde %50-60’lık bir pay ile en önemli maliyet unsuru durumundadır. Zeytin sofralık veya yağlık olarak değerlendirildiği için hasadı da iki ayrı periyotta yapılmaktadır. Yeşil zeytin hasadında renk sarımsı-yeşile döndüğünde yapılır. Dokusu sertliğini biraz yitirmiş, normal iriliğini almıştır. Zaman olarak Eylül- Ekim'dir.
Zeytinler siyah olarak hasat edilecekse çeşide has rengin alınması beklenir. Fazla gecikme danede yumuşamaya neden olur. Hasad Kasım-Aralık'ta yapılır.
Yağlık zeytinler ağaçta yeşil meyve kalmadığında, yağ oranının maksimum seviyeye çıktığı zaman toplanır. Hasat zamanı pratik olarak tespit edilebilir. Mevsim durumuna göre yağış, fırtına, soğuk ve don zararı söz konusu ise ayrıca zeytin sineği zararı söz konusu ise erken hasad edilebilir. Meyvemsi bir tad isteniyor ise yine erken hasat söz konusudur.
Hasat yöntemleri; elle sıyırma, silkme, sarsma, çırpma, sırıkla indirme şeklindedir. Son zamanlarda hasat makinaları da kullanılmaya başlanmıştır.

Ürün kalitesi yönünden en iyi hasat şekli ürünü elle sıyırmadır. Deneyimli personelce olursa randıman yükselir. Hasat sepete, torbaya veya sergi üzerine yere sıyrılabilir.
Sırıkla yapılan hasatta dalların ve filizlerin kırılması, kanserli bölgelerde bulaşma ve müteakip yılın ürününün zarar görmesi gibi olumsuzluklar söz konusudur. Eğer zorunlu olarak sırık kullanacaksak sırık üzerine bez veya benzeri malzeme sarılmalıdır. Vuruş şekli içten dışa doğru olmaktadır.

Kayıpların önlenmesi ve randımanın artırılması için mekanik hasada geçilmiştir. Elle kullanılan basit taraklarla randıman %20 artmıştır. Küçük bahçelerde ve büyük makinelerin giremeyeceği plantasyonlara düşük maliyetli basınçlı hava ile çalışan taraklar, sarsıcılar ve çırpıcılar sokarak hasat edilebilir.
Sarsıcı makinelerin iş randımanını artırmak için danelerin kopmasını kolaylaştırıcı kimyasal maddelerle çalışma yapılmaktadır. Çeşitli yöntemlerle hasat edilen zeytinlerle birlikte yaprak ve filizlerde dökülür. Daneden bunların elle ayrılması zaman kaybına neden olur, bunun için elek ve temizleyiciler kullanılmaktadır.

ZEYTİN HASTALIKLARI

ZEYTİNLERDE HALKALI LEKE HASTALIĞI

Hastalık etmeni, kışı yere dökülen veya ağaç üzerinde kalan canlı ve kurumuş hastalıklı yapraklarda geçirir.
Ege bölgesi kıyıları ilk ve sonbaharda genellikle yağışlı geçtiğinden hastalığın gelişmesine uygundur. İç kısımlarda ise, kuytu su tutan yerler, hava ve güneş alamayan sık dikilmiş, budanmamış zeytinlikler hastalığın görülmesi için uygun ortamlardır. Fazla azotlu ve çiftlik gübresi kullanılması hastalığın artmasına neden olur.

Ilk belirtileri ilkbaharda yaprakların üst yüzeylerinde yuvarlak noktalar şeklindeki lekelerdir. Bu görünüm nedeniyle hastalığa halkalı leke hastalığı adı verilir.
Yapraklar fonksiyonlarını tam yapamadıklarından az meyve tutumuna ve meyvelerin erken dökülmesine neden olurlar. Epidemi yıllarında yaprakların tamamının dökülmesiyle ağaçlar çıplak kalabilirler. bu durumda kuvvetten düşen ağaçlarda sürgün ve ince dallar kuruyabilir.
Özellikle sulanan, nemli ve ağır topraklarda ve denize yakın zeytinliklerde hastalığa her yıl rastlanılmaktadır.

MÜCADELESİ

Kültürel Önlemler

Taban arazide, ağır ve su tutan topraklarda, havasız ve nemli yerlerde zeytinlik tesis edilmemelidir.
Su tutan arazilerde tesis, drenaj kanalları açılarak su akıtılmalıdır.
Gübreleme ve sulama tekniğine uygun yapılmalıdır.
Ağaçlar havalanacak ve ışık alacak şekilde budanmalıdır.
Yere dökülen lekeli yapraklar toplanıp yakılmalı veya derince sürülerek toprağa gömülmelidir.
Dayanıklı çeşitlerin yetiştirilmesine çalışılmalıdır.
Kimyasal Mücadele
Bölgelere göre değişik zamanlarda yapılır.
Marmara Bölgesinde;
İlaçlama: Ekim ayının ilk yarısında,
laçlama: Nisan ayının ilk yarısında,
Akdeniz Bölgesinde;
İlaçlama: Kasım veya Aralık ayında,
İlaçlama : Mart ayının ilk yarısında, 
İlaçlama: Nisan ayının ilk yarısında,
Ege Bölgesinde;
İlaçlama: Zeytinler sürgün vermeden önce Şubat ayında İlaçlama: 
Zeytinler çiçek açmadan önce nisan ayında yapılmalıdır.
Kullanılacak ilaçlar ve dozları


ZEYTİN DAL KANSERİ

Zeytin dal kanseri, zeytin ağacının gövde, dal ve sürgünlerinde değişik büyüklükte ur ve siğiller şeklinde görülür. Bunların büyüklüğü, etmenin bulaştığı yara büyüklüğü ile orantılıdır. Senelik sürgünlerde siğiller küçük ve yuvarlaktır.
Hastalık etmeni bir yara parazitidir. Bitkiye. budama, sırıkla hasat, don ve dolu çatlaklarından oluşan yaralardan giren bakteri, 2-3 ay içinde yara yerlerinde yeni ur ve siğiller oluşturmaktadır. Bu ur ve siğillerden dolayı ağaç, topraktan besi maddesi almayarak kurur.

MÜCADELESİ

Kültürel Önlemler
Sık sık don olayının meydana geldiği yerlerde zeytin üretimi yapılmamalı,
Kanserli fidanlarla zeytinlik tesis etmemeli,
Aşı kalemlerini kansersiz zeytinliklerden almalı, 
Kanserle bulaşık zeytinliklerde, budama işleri rutubetli ve yağışlı günlerde yapılmamalı,
Kompoze gübre verilmeli,
Sırıkla hasat yapılmamalı,
Kanserle bulaşık zeytinliklerde budama işlemi, Temmuz- Ağustos aylarında yapılmalı,

Kimyasal Mücadele

İlaçlama: Aralık sonunda, 
İlaçlama: Şubat sonunda,
İlaçlama: Nisan ayında,
İlaçlama: Eylül ayında, Bordo bulamacı uygulanarak yapılmalıdır.




ZEYTİN ZARARLILARI

Türkiye dünya zeytin üreticisi ülkeler arasında ağaç sayısı ve zeytinyağı dış satımı açısından 4, sofralık zeytin üretiminde ise İspanya’dan sonra 2. sırada yer almaktadır.
İklim ve yetiştirme koşulları, periyodizite hastalık ve zararlılar zeytin üretimini büyük ölçüde sınırlamaktadır.

ZEYTİN SİNEĞİ

Larvası meyve etinde galeriler açarak beslenir ve özellikle salamuralık çeşitlerin salamuralık özelliklerinin azalmasına ve yığın asitliğinin yükselmesine neden olur.
Mücadelesi
Meyvelerde vuruk görülür görülmez ilaçlamaya geçilir. Kültürel mücadele Kurtlu meyvelerin toplanması öğütlenmektedir.

ZEYTİN GÜVESİ 

Zararlının larvası yaprak, çiçek ve meyvede zarar yapar meyve tutumunu engeller. 
Kimyasal Mücadele
Yaprak dölüne ve meyve dölüne karşı ilaçlama yapılır.

ZEYTİN KARA KOŞNİLİ

Larva ve ergin dönemlerinde ağacın öz suyunu emerek beslenir. Koşnilin yoğunluğu arttıkça, yaprak ve meyve dökümleri ile dallarda kurumalar başlar.

Kültürel Mücadele
Koşnil genelde kuvvetli ağaçlarda daha az zararlı olduğundan zayıf düşmüş ağaçların kuvvetlendirilmesi zorunludur.

Biyolojik Mücadele
Doğadaki mevcut faydalı türler koşnili %50'nin üzerinde kontrol edilebiliyorsa ilaçlama yapılmamalıdır.

Kimyasal Mücadele
Zararlıya karşı kış ve yaz ilaçlamalarından biri yapılmalıdır.

__________________







Ürün Kategorileri



Anasayfa - Hakkımızda - İletişim - Rss


Her Hakkı Saklıdır © 2014 Doğa Peyzaj